Sylvia. Fijn dat je zelf bent gekomen.
Je weet het dus nog niet.
Ik vind het heel erg, Christopher.
Er is een telegram gekomen van je werk. Van Macmaster.
Je moeder is gisteren overleden.
Dat is sneller dan ik had verwacht.
Het is mijn schuld. Ik heb haar hart gebroken toen ik je verliet.
Onzin. - Dan was het omdat ik terugkwam.
M'n moeder is gestorven aan een ziekte, niet aan een cliché.
Iedereen weet natuurlijk dat ik bij Potty Perowne was.
Alleen Macmaster weet het. - Dat was vast moeilijk.
Heb je het erg zwaar gehad?
Men denkt dat je voor je moeder hebt gezorgd.
Je zet het me nog wel betaald.
Maar ik wou dat je dat deed zonder de martelaar uitte hangen.
Geef mij pastor Consett maar. Die gaf me pas een hand toen ik had gebiecht.
Is pastor Consett er ook? - Ik heb hem je telegram laten lezen.
Hij weet nu dat je voor mijn terugkeer je zoon tot in de eeuwigheid verdoemt.
Je stoort je er zo aan.
Ik heb Gerald Drake laatst nog ergens gezien. Wat een lomperd.
Hoe heb ik ooit...
Maar het doosje is mooi.
De prenten verwijzen naar het verleden van het hotel.
Was het toen een slachthuis? - Zo triest. Midden in het leven...
Kijk eens aan. Er gaat inderdaad een nachttrein.
Slaapcoupé, restauratiewagon.
Dan ben je een dag voor de uitvaart op Groby.
Het is goed als jullie samen worden gezien. M'n neef werd achterdochtig.
De hertog houdt niet van rommelige familierelaties.
Ik ga niet terug als ik om negen uur in bed moet liggen.
M'n eigen bed, natuurlijk.
Deze plek is het laatst bekeerd van heel Europa. Er huizen demonen.
Vandaar die verdorven gedachten. - Uw gedachten, niet de mijne.
Ik bedoelde mijn bed in plaats van dat van m'n man.
De pastor en ik gaan via Berlijn. Hij heeft er een afspraak.
Ierse zaken? - Hoe komt u daar nu bij?
Ik laatje vrij. Maar het huis in de stad en onze levensstijl daar...
Ik neem uw geld niet meer aan. - Ik ga niet naar Yorkshire.
Macmaster heeft een appartement voor ons bij Gray's Inn.
Een appartement in Holborn? Kan 't nog erger?
Het is ook een straf.
Bemoei u er niet mee. - Het gaat om je ziel.
M'n beste jongen. Op die manier komt alles alsnog aan het licht.
Veel landheren doen hun stadshuis weg uit protest tegen de belasting.
De hertog juicht het vast toe. - Ik heb nog nooit zo'n kolder gehoord.
Ik ga voor m'n dood bidden. Of ervoor pakken. Stuur je je meid naar boven?
Ik ga wel. Ze heeft m'n meid al eens geslagen, en die heb ik maar geleend.
Ik wil haar heelhuids terugbezorgen.
Je zoon is geboren uit een katholiek, Christopher. Daar kun je niet omheen.
Michael groeit op bij m'n zus en haar gezin in een Anglicaanse pastorie.
Proost.
En zeg uw republikeinse vrienden maar dat Duitsland aanstuurt op een oorlog.
Maak dus niet te veelvrienden in Berlijn.
Ellendige toestand.
Wil je een pijp? - Nee, bedankt.
Er zit een jongen op mijn kosten op Eton.
De zoon van Gilbert Wannop. Dat was een kameraad van me.
Eton, en dan het college van z'n vader. Er staat niets op Schrift.
Maar ik neem aan dat jij dat regelt, als het erop aankomt.
Natuurlijk.
Lieve hemel. Ze ziet eruit als een... - Ja.
Het is ongepast. Ze overschaduwt haar schoonmoeder.
Die ceder moet worden gekapt. - Vader laat eerder het huis slopen.
Talloze generaties zijn onder die boom gehuwd.
Als Mark het niet doet, doet Michael het later wel.
Michael, ik wil je aan iemand voorstellen. Dit is Clio.
Niet bang zijn. Kom hem maar begroeten.
Zie je wel?
Hij bĳt niet.
Is het bedplassen nu opgehouden? - Jazeker.
Er was gewoon een vaste hand nodig.
Dat weet ik nog wel, ja.
Uw bad, mevrouw.
Er is in dit hele huis geen watercloset.
Er zit een vlo in m'n oor.
En de heer des huizes wil ook geen asbakken.
Zijn ze goed voor je? - .Ja, hoor.
Ik mocht bij de lunch naast de butler zitten vanwege uw kleding.
De eerste strompelrok op Groby. Die kenden ze alleen uit de krant.
Dat is de dienstmeid. Jij hoeft geen po's te legen.
Hier.
Waar is m'n vrouw? - In de kleedkamer.
Dat geeft niet. Kom maar.
Sorry. Ik wist niet...
Effie en haar gezin gaan zo naar huis.
Wil je afscheid nemen van Michael? - Ja. Natuurlijk.
Ze heeft de handdoek meegenomen.
Ga weg als je niet durft te kijken.
Hoger dan de beesten, lager dan de engelen.
Gevangen in onze lachwekkende hof van Eden.
Ik word zo ziek van dat gedoe om het lichaam als 'tempel'...
terwijl een slager het nog niet als slachtafval zou willen.
Een koe in de wei is beter af.
Laat je Michael even hier brengen?
Ik haal hem zelf wel even.
Je maakt het jezelf onnodig moeilijk door hem hier te laten.
Ik ga een kuis leven leiden. Omdat ik dat wil.
M'n leven zal bestaan uit gymnastiek en een retraite op z'n tijd.
De pastor weet een klooster waar kamermeisjes zijn toegestaan.
Een suite.
Wat moet je hier een heelweekend? - Dat is geen asbak.
Johnnie zou het niet toestaan.
Hij zou denken dat ik met iemand naar Maidenhead was.
Ik heb slechte herinneringen aan Maidenhead.
Neem jij Mrs Pelhams sigaret mee naar buiten?
Ze heeft dus wel een naam. - Het is lief dat je bent meegegaan...
maar om de een of andere reden...
denk ik dat m'n retraite pas kan beginnen als je weg bent.
Jij zit morgen al op de trein. Te weinig mannen.
Ik wou juist weg uit Londen omdat zodra ik ergens binnenkom...
elke vrouw heel bezitterig aan de arm van haar man gaat hangen.
En vervolgens zijn ze kwaad als blijkt dat ik hun rommel helemaal niet wil.
Ik ben klaar met het hele gedoe.
Ik ben het aan mezelf verplicht om Christopher trouw te zijn.
Hij is weer in Yorkshire voor Michael.
De verhuizing naar Gray's Inn was een succes.
Hij heeft verstand van meubels en schilderijen.
Hij vindt dingen op een veiling die anderen hebben gemist.
Hij weet gewoon alles.
Natuurlijk wil hij me zien lijden. Welke man zou dat niet willen?
Maar dat zal hem niet lukken, want ik ga me schikken in ons leven samen.
En op een dag, na een glas whisky, of twee...
Hij zal het toch wel een keer willen? - Nee, maar. Je bent verliefd op hem.
Wat doe ik hier, bij de laatste stuiptrekkingen van de elite?
Waarwil je dan heen? - Een lezing over het imperialisme...
in het Working Men's College.
Stel ons maar voor aan je vrienden. - Die zijn bij de lezing.
Misschien kun je beter naar het WMC gaan dan naar Oxford.
Sommigen bestrijden de heersende klasse van binnenuit.
Die hebben het dan getroffen.
Goed zo, Val.
Uitslover. - Natuurlijkwas dat Miss Wannop.
Praten wij weer? Ik krijg nog 50 pond omdat u m'n paard hebt aangereden.
Tietjens zat op mijn weghelft. - Tietjens?
Hij was het dus toch. In uw rijtuig. 's Morgens vroeg.
Goedemorgen, Lady Claudine. Het was erg mistig en uw broer toeterde niet.
Ik was getuige. - Wat u zegt. Ik ook.
Maar waarvan, vraag ik me af.
Excuseer.
Ik heb me net over u beklaagd. - Wat heb ik misdaan?
Over uw soort. Ik heb de hele zomer op het platteland gezeten.
M'n hoedenmaakster heeft het zwaar. Hopelijk laat het voetvolk u ook vallen.
Miss Wannop. Kent u Mrs Satterthwaite?
Ze is Tietjens' schoonmoeder. - Is dat m'n enige verdienste?
Ken je Christopher? - Amper.
Ik heb Mr Tietjens vorig jaar ontmoet in Rye. Daarna niet meer.
Deze thee is voor m'n moeder en ik wil Mr Waterhouse niet belasten...
met m'n domheid en m'n ongeschiktheid voor alles behalve baren, dus...
Dat heb ik nooit... - M'n eerste suffragette.
Nu weet ik het. Jij bent die feministe van Tietjens.
Als je iets van plan bent, geef ik je op je blote billen.
U denkt vast nergens anders aan. - Je hebt wel lef om hier te komen.
Je bent Tietjens' hoer. Jullie krengen willen gewoon een beurt.
Hoe durft u dat te zeggen over een man die mijlenver boven u staat?
Over hem? Goeie genade. Het kind is verliefd.
Ik wilde over vrouwenkiesrecht schrijven.
Maar de uitgever zei: Onze lezers weten toch al dat dat niets wordt.
Ze willen over de Balkancrisis lezen.
Hoe komt u hieraan?
Via Christopher Tietjens. - O. U hebt Mr Tietjens gesproken.
Weet hij veel van de Balkan?
Dat zal dan wel. - Z'n vader heeft me dit werk bezorgd.
Het zou slecht overkomen als ik dit artikel zou verprutsen.
En het zou mij vijf guinjes per week kosten. Verdorie.
Servië heeft niet meer recht op een doorgang naar zee dan Berkshire.
Christopher, natuurlijk. - Het is haantjesgedrag.
Alsof oorlog om een landkaart gaat.
Ik stop ermee. Mrs Duchemin zit op me te wachten. We zijn klaar.
Ik wil me niet bemoeien met een pastor, die tevens een bemiddeld man is...
en banden heeft met de universiteit... - Het Duchemin-ontbijt op Cambridge.
Met zo'n man en z'n parochieorgaan. - Orgaan.
U had het over m'n orgaan.
Nee. Ja. Ik bedoelde het parochieblad. - Natuurlijk.
Het valt mee. Goddank heeft hij goed ontbeten. Het komt door dat vasten.
Maar het parochieblad is niet per se het meest geschikte medium...
om u uitte spreken tegen damesondergoed...
als een gevaar voor de seksuele gezondheid van vrouwen.
Denkt u? - Ik ben blij dat je er bent.
Ben je hier echt veilig? - Dat zal wel moeten.
Ik laat een bad vollopen en denk aan Browning.
De dichter Browning. En de Rossetti's.
Mr Macmaster komt elk weekend met hem praten...
over de dichters uit z'n jeugd. Ik wil dat je Mr Macmaster beter leert kennen.
Hij heeft een wereld voor me doen opengaan.
Ik ontvang mensen voor hem, op de zogenaamde Macmaster-vrijdagen.
Misschien kun jij ook helpen. Je kunt thee schenken. Wat denk je?
Vincent, Mr Macmaster, heeft een appartement in Gray's Inn.
Tegenover bekenden van je. Mr en Mrs Tietjens.
Is dat zo?
Ah, lieve. Zijne excellentie was zeer te spreken over de lapsang souchong.
Hij houdt van het rokerige aroma. - Dank u wel. Het was heerlijk.
Ik hoop dat uw bijeenkomst... - Inderdaad. Ja.
Rozengeur en maneschijn.
Alles is goed.
Dit had ik niet durven hopen.
Wat is er, lieverd?
Zwavel. Ruik je dat niet?
Het hellevuur.
Ik rook het zodra hij binnenkwam.
Wie? - Beëlzebub.
Hij dacht dat hij me tuk had. - Ken je Miss Wannop nog?
Hij neemt een bekoorlijke gedaante aan. - Ik vertelde over Macmasters groepje.
Gewijd aan verheven zaken. - Ik was klaar voor hem.
Schoonheid, waarheid, de vlam der extase, de wijnrode zee.
Heer, uw dienaar sliep toen uw dienares met een korset werd ingelijfd.
Maar nu is hij ontwaakt. - De verlichte geesten van ons groepje.
Ze zijn subliem. De beste jonge schrijvers, kunstenaars...
Weg met dat gedrocht, de brassière. En met alle wikkels en omhulsels...
die het godsgeschenk van buik en borsten beteugelen, de luchtige billen...
Mr Duchemin. U bent een van ons.
Wij zijn ook tegen het korset. Het is des duivels.
U moet een stuk in ons blad schrijven. Dit is geweldig.
Goedemorgen. Vrolijk kerstfeest. - U ook, generaal.
M'n adjudant, majoor Perowne. - Vrolijk kerstfeest, Potty.
Potty? Daar wist ik niets van. - Vrolijk kerstfeest.
Ik wil je man spreken. Waar is hij? - Wat heeft hij gedaan?
Dat doet er niet toe. Maar het ministerie van Oorlog is woest op Statistiek.
Hij is in Yorkshire voor Oud en Nieuw. Bij z'n zus.
Gelukkig Nieuwjaar.
Ik ga naar boven. Welterusten. - Welterusten. Kijkje even bij Michael?
Ik ga morgen naar de vechtersbazen. - Hebben ze het op je voorzien?
Het verlies van onze exporthandel aan het vasteland kost ze geld.
Komt er een oorlog?
Als Duitsland lang wacht, staan de Russen over drie weken aan de grens.
Maar Frankrijk is nog niet verslagen en ze willen niet op twee fronten vechten.
Lieve hemel. Die lui in Londen weten ook alles.
Zal ik je komen instappen? - Nee, bedankt.
Eventjes maar. - Nee, Brownlie.
Verdorie, Sylvia. - Gelukkig nieuwjaar.
Lieverd?
Hebt u een leuke avond gehad? Gelukkig Nieuwjaar.
Wat doe jij nog op? Ga naar bed.
Nu je er toch bent...
Stemrecht voorvrouwen.
Dat kan hier niet, dame. Scheer je weg.
Het is een openbaar gebouw. - Niks ervan.
Nee. Niemand komt erlangs.
Wat zitten jullie nou te staren?
Zijn vrouwen soms daar alleen goed voor?
Wat moet dat? - Hou je handen thuis.
Leg neer.
Daar ben je dan eindelijk, Brownlie.
Ik weet niet waar je het over hebt. Ik wacht al een eeuwigheid.
Ik wilde bij het Ritz afspreken. - Het Ritz is vlakbij.
Als je gaat pruilen, had ik beter weg kunnen blijven.
Wat valt er te zien? - Het is aan mij niet besteed.
Het past niet bij me.
Past-impressionisme. Ze heten past-impressionisten.
Hou jij je maar bij je bankzaken. - Niet, dan?
Ik koop er een om Christopher te sarren. - Prima idee.
Je krijgt het van me. Als je wat minder hard voor me wordt.
Waar heb je dit gevonden? - In Dover Street.
Het is ongetwijfeld van Tom Girtin, op een van z'n topografische reizen.
Hang het maar in je slaapkamer.
Dat is kwetsend.
Nee. Ik vind het erg mooi.
De ontbijtkamer, dan.
Misschien.
Ik laat het bij jou.
Welterusten.
Als Mrs Duchemin vrij was, zou je met haar trouwen.
Waarom laat ze hem niet onbekwaam verklaren?
Ze is trouw. Vind je dat vreemd? - Nee. Maar het speelt vast mee...
dat de evaluatiecommissie dan het geld gaat beheren.
Ik heb advies nodig. Stel dat ik een paar duizend pond van haar leen.
Ik wil in stĳl leven, voor Edith.
Ze krijgt het geld straks toch. Wat maakt het uit?
Niets. Alleen verspeel je je aanzien als heer.
Blijf van Duchemins geld af. Ik geef het je wel.
Het is geen punt. Ik heb behoorlijk wat geërfd van m'n moeder.
Alleen als lening. - Daar doe ik niet aan.
Dan wil ik het niet. - Het is aan jou.
Kom mee, dan schrijf ik een cheque uit.
Bedankt, Chrissie.
Ik mag ook wat uitdelen. Uit het Koninklijk Literair Fonds.
Iemand moet toezicht houden op de verdeling...
en een of andere opperkamerheer vond m'n boek over Browning leuk.
Proficiat. Jij wordt nog wel geridderd. - Denk je dat echt?
Kom eens naar een van m'n vrijdagen. - Ik wil je estheten niet beledigen.
Weet je al dat ik in augustus in Schotland ben?
Wat ga jij doen?
Sylvia heeft de uitnodiging van de hertog aangenomen.
Weet je nog dat je twee jaar terug in Rye zei...
dat we in 1914 rond het jachtseizoen in oorlog zouden zijn?
Het is bijna zover. - Ik vrees van wel, ja.
Geniet maar van Schotland. En wees discreet.
Ik weet wat het is om een vrouw te begeren...
maar dat verlangen, en dan bedoel ik het verlangen naar een goed gesprek...
moet worden beteugeld.
Jij weet ook alles.
Hij houdt de deur open voor z'n vrouw. Maar niet heus.
Welkom.
Mr en Mrs Macmaster? Welkom.
Als u iets nodig hebt, kunt u Mrs McKenzie bellen.
Ze weten het. - Welnee. Alles is goed, lieveling.
Hier hebben we van gedroomd. Om samen te zijn.
Doe de deur op slot.
M'n liefste.
Nee. Het bed moet netjes blijven.
Rusland mobiliseert leger.
Verwacht u een goed jachtseizoen? - Ja. Er zitten veelvogels.
Het is bijna zover.
Geen idee. Bertram zegt dat Asquith en Lord Grey nooit over de oorlog praten.
Niet waar de kinderen bij zijn. Ze hebben het wel over vrouwen.
Vrouwen? O, vrouwen. - Over vrouwen en Ierland.
Mama en haar priester zijn republikeins. - Sylvia choqueert graag.
Hoezo, oorlog? Wij zijn niet in oorlog.
Wij zouden zo'n landje als Servië allang hebben aangepakt.
Juist. Waarwacht Oostenrijk op?
Ze zijn bang voor de Russen en de Russen zijn bang voor de Duitsers.
Precies. Ze durven het niet aan. Er komt helemaal geen oorlog.
Dit is niet onze eigen chutney.
Waarom zijn ze zo... Waar zijn ze bang voor? Ze doen zo paniekerig.
Daar. Kijk maar.
Een visarend. En hij is niet eens op jacht.
Luister. Ze sluiten hun ogen voor de realiteit.
Ik wil Michael zien voor we teruggaan. - Een visarend.
Duitsland wil de Russen aanvallen. Dan raakt Frankrijk erbij betrokken.
En wij. Als Duitsland België binnenvalt... - Als je niet stopt, spring ik.
Engeland staat in voor de Belgische neutraliteit.
Zo wil ik terugkomen. Als een visarend.
Nee, maar. Is dat niet...
Mrs Duchemin.
We kunnen niet samen vertrekken. Sukkel.
Ja, maar... Hoe ga jij...
Chrissie, goddank. - Ik was in Yorkshire. Wat is er?
Dat legt Edith wel uit. Wat een dag.
Wat je zegt. Heb je het niet gehoord? We zijn in oorlog met Duitsland.
Volgens Frankrijk doen we niet genoeg.
Maar als we de bevolkingssamenstelling in aanmerking nemen, zegt de premier...
doen we zeker zoveel als zij. - Is dat zo?
Maar liefst 72 bataljons zijn niet eens aan het westelijk front.
Die zijn nog in opleiding. - Een miljoen soldaten.
Dit is een strategische zet.
Het bevel moet door twee landen worden gevoerd...
en niet dooréén land. In dit geval Frankrijk, uiteraard.
Hoezo, uiteraard? - Ik dacht dat jij zo slim was.
Omdat hun leger veel groter is dan het onze en de strijd op hun grondgebied is.
Luister, Tietjens. Ik achtte je zeer hoog.
Je kunt verschillende woorden voor iets gebruiken. Dat geldt ook voor cijfers.
Ik veracht het werk dat ik hier moet doen.
We moeten alleen cijfers manipuleren. Ik neem ontslag.
Ontslag? Wil je geen invloed? - Nee. Ik ga liever naar de loopgraven.
Ik zou die keizer het liefst met m'n blote handen wurgen.
De soldaten zijn de verraders. - Wat een onzin.
Klassenverraders. Net als de Duitse socialisten die voor oorlog stemden.
Ik wens ze een bloederige dood toe. - Jij was toch pacifist?
Ik vecht niet. Maar zij verdienen het. - Je bent een lafaard.
En ik hoop dat beide partijen elke vrouw verkrachten...
Ik heb jou gebeld, want jij kent vast... - Wat is er?
Hoe kun je een baby wegmaken?
Mr Duchemin? Heeft hij niet...
Duchemin zit al maanden in een inrichting. Ik zit in de val...
door die omhooggevallen zoon van een viswĳf die niet eens wist...
Mr Macmaster? Ik had geen idee...
Wat dacht je dan dat we deden? Onze deugden bezingen?
Dat dacht ik inderdaad. En gedichten voordragen.
Hij was je prins. Je ridder.
Het tuig. Spuitend als een hitsige kater. - Niet doen, Edith.
Ik weet wanneer het is gebeurd. - Dat zal wel.
Wat bedoel je?
Je weet toch wel hoe baby's worden gemaakt?
Natuurlijk wel. Maar bedoel je...
Kun je het ook doen zonder een baby te maken?
Ga naar huis, onnozele gans.
Het spijt me.
Ik ben zo nutteloos.
Alles is zo verschrikkelijk en beestachtig...
en ik ploeter maar door.
Maar gelukkig was jij er nog. Jij leefde voor de liefde.
Iemand die zich aan alle ellende had ontworsteld...
en naar schoonheid streefde. Die beminde en werd bemind.
Maar nu is er niemand meer.
En niets.
Christopher Tietjens voor generaal Campion.
Daarna geeft de adjudant het bevel 'op de plaats, rust'...
en speelt de band 'Land of Hope and Glory'.
Neem plaats, Chrissie. Idioot.
Vervolgens roept de adjudant:
'einde exercities' en 'ingerukt'.
Enzovoorts. Probeer dat maar.
Ik moet een ceremonie bedenken om de Kitchener's Bataljons te ontbinden.
Na de oorlog moeten we er weer vanaf.
Bij mij moet je niet zijn. Ik was te uitgesproken.
Over de bevelvoering? Daar ben ik ook voor opgestapt.
Wat kan het jou schelen? En nu denk je als soldaat iets bij te kunnen dragen.
Weet Sylvia dat al? - Nog niet. Die zal ook wel zo reageren.
Je bent gestoord.
Op het ministerie wilden ze toch al van me af. Ik ben te lastig.
Ga dan. Laat nog maar meer mensen lijden.
In dit geval jezelf.
Ik kan niet meer slapen. In het donker is de pijn erger.
Hij kruipt in elk hoekje, zwart als inkt.
Drukinkt. Kranten die dag na dag haat en leugens verspreiden.
Raak me niet aan. Nu is het te laat.
Ik ga Macmaster inlichten.
Doe dat vooral.
Je bent zo'n toonbeeld van deugdzaamheid.
En de wreedste man die ik ken.
In tijden als deze zien we pas dat geen kunstwerk zo smartelijk is als de Pietà.
Helaas lijkt zij meer op Strawinsky en hij op Isadora...
Hallo, Vinnie. Ik was vergeten dat het vrijdag was. Ik moet je spreken.
Ze gaan zo weg. - Dan praat ik wel met Miss Wannop.
AI is ze niet blij me te zien. - Ze haat alle mannen nu het oorlog is.
Eerst moet je Edith begroeten.
Is alles in orde? - De bisschop was een ware christen.
Hij wist dat Duchemin een gevaarlijke gek was.
Is je aborteuse er? Ik wil haar zoenen.
Kijk eens wie er is, lieverd.
Chrissie. Ik wil je even voorstellen.
Dit is Tietjens, de ster van ons departement.
Ik deel een appartement met uw broer. - Dan bent u dus de nieuwe huurder.
Miss Wannop? Kom bij de haard en vertel me wat ik heb misdaan.
Waar komt die geur vandaan? - Chinese wierookstokjes.
Dus dat zijn de geniale geesten. Maar goed. Wie ben ik om te oordelen?
Hij is geen genie.
Ene Ruggles. Hij gaat over koninklijke onderscheidingen.
Macmaster is in beeld.
Alles volkomen geoorloofd. Zo gaat dat hier. Bij ons.
Ik kwam Macmaster vertellen dat ik dienst heb genomen.
Ik hoop dat we elkaar respecteren.
Ik heb in elk geval diep respect voor jou en ik hoopte...
dat dat wederzijds was.
Is dat niet zo?
Ik had liever gehad dat je het had gezegd.
Wat maakt het uit nu er zoveel verdriet en pijn is?
Ik kan amper slapen sinds...
Verdriet en angst zijn 's nachts erger.
M'n lieve...
Dit is zo vreemd.
M'n vrouw zei nog geen uur geleden vrijwel exact hetzelfde.
Zij zei ook dat ze me niet respecteerde.
We moeten alles doen om onze mannen te behouden.
En hier ben je veel harder nodig. - Ze nemen me nooit terug.
De romanticus moet worden gestenigd. Hij zegt wat mensen niet willen horen.
Ben je er trots op dat je je land veracht? - Dat doe ik niet.
Ik hou van elk veld en elke haag.
Dat is Engeland en eens was het de bakermat van orde.
Tot de geldbeluste oplichters en fraudeurs de macht grepen.
Het conservatisme van de zwijnen.
En wat is het voor jou? - Plichtsbesef.
Plichtsbesef en dienstbaarheid. Soberheid.
Je woord houden, het verleden in ere houden.
Voor je volk zorgen en koste wat kost je plicht vervullen.
Als we neutraal waren, zou ik voor Frankrijk vechten.
Voor landbouw versus industrie. Achttiende eeuw versus de twintigste.
Ik hoopte dat je het zou begrijpen. - Ik begrijp je heel goed.
Je bent kinderlijk onschuldig. Zo dacht men in de achttiende eeuw ook.
Natuurlijk. En terecht.
Je zet mensen wel aan het denken.
Weet je nog, die rit in de mist en wat je toen zei? Drie jaar terug?
Zo ben ik niet meer.
Wat? Ik weet het niet meer. - Ik ben geen Engelse heer...
die z'n land naar de verdommenis laat gaan zonder een vinger uit te steken.
Dat heb ik gezegd, ja. Ik zei dat je in een museum thuishoorde.
Ik denk dat ik je wilde provoceren om je wakker te schudden.
Het is kiezen tussen twee kwaden.
Ik kan dit lompe lichaam in de oorlog storten.
Ik heb toch niet veel om voor te leven.
Want zoals je weet, is wat ik wil onbereikbaar voor me.
Wat weet ik?
Datgene waarvoor ik sta, is niet meer.
Maar je hebt wel iets om voor te leven.
Wat dan?
Waarom heb je me toen niet gekust? Waarom?